18 lipca Kościół wspomina bł. Szymona z Lipnicy, jednego z najpiękniejszych przykładów świętości kapłańskiej i życia w pełnym zaufaniu do Boga. Jego postać, choć nie tak powszechnie znana jak innych świętych, kryje w sobie bogactwo duchowości, które inspiruje do dzisiejszego życia wiary.
fot. Wikipedia
Dziękujemy, że czytasz ten artykuł. Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się do newslettera.
Błogosławiony Szymon z Lipnicy urodził się około 1438–1440 roku w Lipnicy Murowanej. Jego rodzice, Anna i Grzegorz, choć nie byli zamożni, zadbali o jego staranne wychowanie. W 1454 roku rozpoczął studia na Akademii Krakowskiej, które ukończył w 1457, zdobywając tytuł bakałarza nauk wyzwolonych.
W tym samym czasie, pod wpływem kazań św. Jana Kapistrana, który w 1453 roku założył w Krakowie pierwszy klasztor bernardynów, Szymon wstąpił do zakonu. Po odbyciu nowicjatu pod kierunkiem ojca Krzysztofa z Varese, złożył pierwsze śluby zakonne w 1458 roku.
Po ukończeniu studiów teologicznych przyjął święcenia kapłańskie około 1460–1462 roku. Służył jako przełożony w tarnowskim klasztorze, a następnie na Stradomiu w Krakowie, gdzie zasłynął jako kaznodzieja o jasnym i mądrym nauczaniu. Propagował nabożeństwo do Imienia Jezus, podobnie jak św. Bernardyn ze Sieny i św. Jan Kapistran.
W 1472 roku wziął udział w uroczystości przeniesienia relikwii św. Bernardyna w L’Aquili. W 1478 odwiedził Rzym i odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej.
Podczas epidemii cholery w Krakowie w 1482 roku gorliwie opiekował się chorymi, sam również zachorował i zmarł 18 lipca tego samego roku. Jego życie wyróżniała pokora i oddanie, a po śmierci liczono ponad 370 cudów przypisywanych jego wstawiennictwu. Relikwie bł. Szymona znajdują się w kościele bernardynów w Krakowie oraz w rodzinnej Lipnicy Murowanej.
