Ostatnio znowu usłyszałem o „ekumenizmie z muzułmanami”. Przyznam, że krew mnie zalewa, gdy słyszę takie sformułowanie. Świadczy ono o totalnym pomyleniu pojęć.
Więcej artykułów o Kościele znajdziesz na stronie głównej: ewtn.pl
Źródło: Jan Brewczyński | 26 stycznia 2026 |
Photo credit: Pixabay
Tekst został przetłumaczony i opracowany na podstawie oryginalnych materiałów źródłowych przez EWTN Polska.
Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się do newslettera.
Dzień Islamu w Kościele katolickim
Dziś, tj. 26 stycznia 2026 roku, odbywają się obchody XXVI Dnia Islamu w Kościele katolickim w Polsce. Centralne uroczystości odbędą się w Poznaniu pod hasłem „Chrześcijanie i muzułmanie: Kim mamy nadzieję wspólnie się stać”.
Dzień Islamu w Kościele katolickim w Polsce obchodzony jest od 2001 roku z inicjatywy Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów. Z muzułmanami mamy trochę wspólnego, jednak wiele kwestii nas dzieli. Podstawową różnicą jest podejście do Jezusa, którego oni uznają za proroka (a więc jest otoczony olbrzymim szacunkiem), a my za jedną z Trzech Osób Jednego Boga.
Choć w Koranie i Piśmie Świętym znajdziemy podobieństwa, to nadal teksty są różne. Dlatego, w przeciwieństwie do Dnia Judaizmu (który też nie jest ekumenizmem), nie da się zrobić wspólnego czytania jednego tekstu, i dlatego też w materiałach przygotowanych przez KEP mamy tekst zarówno z Pisma Świętego jak i z Koranu.
Warto też przypomnieć słowa o. prof. UKSW Wojciecha Kluja z konferencji prasowej, kiedy to przypomniał, że Dzień Islamu jest inicjatywą polską i znalazł on odpowiedź ze strony muzułmańskiej – Dzień chrześcijaństwa w meczetach w Polsce czy wspólne świętowanie Zwiastowania. Jednak w celu uniknięcia pozoru modlenia się do tego samego Boga, modlitwy chrześcijan i muzułmanów następują jedna po drugiej.
Ekumenizm
Podziały między wyznawcami Jezusa były niestety od początku. Pierwszy sobór (choć nie wszyscy zgadzają się, aby tak go nazywać) mamy opisany jeszcze w Nowym Testamencie, gdy powstał spór o obrzezanie. Wówczas apostołowie zebrali się, aby ujednolicić nauczanie. Podobnie było w późniejszych latach. W zeszłym roku obchodziliśmy 1700-lecie Soboru Nicejskiego i 60 lecie zakończenia drugiego Soboru Watykańskiego.
Dziś ekumenizmem (z gr. οικουμένη, oikumene) nazywamy ruch pomiędzy różnymi wyznaniami chrześcijaństwa dążący do lepszego zrozumienia. Dzięki ustaleniu punktów wspólnych i różnic, wiemy, że osoba ochrzczona jako dziecko w Kościele katolickim nie jest uznawana za chrześcijanina wśród baptystów, tylko dlatego, że uznają jedynie chrzest dorosłych. Poza tym chrzest rozumiemy tak samo, a więc baptysta dokonujący konwersji na katolicyzm nie musi przyjmować na nowo sakramentu chrztu.
Ekumenizm nie jest też tworzeniem jednej „super religii”. Ekumenizm jest dialogiem teologicznym i dążeniem do tego aby wszyscy chrześcijanie stanowili jedno w Bogu. Jednak drugi Sobór Watykański podkreśla, że dzieło pojednania możliwe jest tylko siłą Boga i stąd potrzeba wspólnej modlitwy.
Mam nadzieję, że ten bardzo powierzchowny opis pomoże w podstawowym odróżnieniu ekumenizmu, który może być prowadzony wyłącznie z innymi chrześcijanami od dialogu międzyreligijnego, który może być prowadzony z wyznawcami Islamu, Judaizmu, Hinduizmu, czy Świadkami Jehowy.
ZOBACZ RÓWNIEŻ:
słowa kluczowe: Islam, ekumenizm, Chrześcijaństwo, Judaizm, Dniu Islamu w Kościele katolickim,
