Ewangelia Łk 24, 13-35
PL https://niezbednik.niedziela.pl/site/liturgia/Ewangelia?data=2023-04-23
Rozważanie do pobrania wraz ze zdjęciami:
Tekst: Ks. Paweł Rytel-Andrianik
1. Słowo wstępu
Najważniejszą różnicą między Pismem Świętym, a każdą inną książką jest fakt, że Pismo Święte zostało napisane pod natchnieniem Ducha Świętego.
„Oto Słowo Boże” – słyszymy podczas Mszy Świętej po czytaniach biblijnych i to najlepiej oddaje charakter Pisma Świętego. Sam Bóg cytuje Biblię, czego przykładem jest dzisiejsza Ewangelia o uczniach w drodze do Emaus.
2. Słowa klucze
I zaczynając od Mojżesza, poprzez wszystkich proroków, wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego.
To zdanie genialnie opisuje fakt, że w całym Starym Testamencie są zawarte zapowiedzi dotyczące Jezusa Chrystusa. Według Tradycji żydowskiej Biblia jest podzielona na trzy części: Tora (Torah), Prorocy (Nevi’im), Pisma (Ketuvim). Stąd nazwa Biblii po hebrajsku jest skrótem od pierwszych liter tych trzech części – TaNaKh. Zdanie z Ewangelii ukazuje, że zapowiedzi zawarte w TaNaKh „odnosiły się do Niego”, do Jezusa Chrystusa.
Bardzo dobrze to wyraża definicja, którą przypomina Katechizm Kościoła Katolickiego: „Novum in Vetere latet et in Novo Vetus patet” (Nowy Testament jest ukryty w Starym, natomiast Stary znajduje wyjaśnienie w Nowym).
Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba.
Emaus to symbol każdej Mszy świętej, gdzie są dwie części: Słuchanie Słowa Bożego i Liturgia Eucharystii, podczas której Jezus przychodzi do nas w Komunii Świętej. Jesteśmy więc uczestnikami tego czego doświadczyli apostołowie.
3. Dziś
Uczniowie wyznali: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?” Jakie jest moje serce, gdy słucham czytań z Pisma Świętego podczas Mszy świętej? Czy po Mszy świętej pamiętam o czym była ewangelia i inne czytania i psalm? Jak przyjmuję Jezusa w Komunii Świętej?
