Jezusowy podręcznik dla głoszących Ewangelię – XIV Niedziela Zwykła C

Ewangelia Łk 10, 1-12. 17-20

PL https://niezbednik.niedziela.pl/liturgia/2022-07-03/Ewangelia

Rozważanie do pobrania wraz ze zdjęciami:

https://www.academia.edu/82498234/Jezusowy_podr%C4%99cznik_dla_g%C5%82osz%C4%85cych_Ewangeli%C4%99?source=swp_share

Tekst: Ks. Paweł Rytel-Andrianik

1. Podręcznik dla każdego

W dzisiejszej Ewangelii Jezus daje tak wiele konkretnych rad i wskazówek dla tych, którzy głoszą Dobrą Nowinę, że można to nazwać podręcznikiem. Dotyczy to każdego chrześcijanina.

2. Słowa kluczowe

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał.

Liczba 72 uczniów ma znaczenie symboliczne. W starożytności uważano, że na świecie są 72 narody. To oznacza posłanie Jezusa do wszystkich bez wyjątku.

Jezus wysyła po dwóch, bo głoszenie Ewangelii opiera się na słowie przynajmniej dwóch świadków. Ponadto Jezus nie chce, aby Dobrą Nowinę głosić w pojedynkę. Chrystus chce też, aby głoszący Ewangelię wzajemnie się wspierali. Każdy z nas ma słabsze dni. Wtedy druga osoba pomaga i vice versa.

Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo.

Te słowa w tradycji Kościoła są odczytywane jako zachęta Jezusa, aby modlić się o powołania do kapłaństwa i do zakonu oraz o powołania misyjne. Ale każdy chrześcijanin jest powołany, aby być misjonarzem w swoim środowisku.

Idźcie!

Trzeba zejść z kanapy i założyć buty wyczynowe. Do tego zachęca Jezus i przypomina to Papież Franciszek. Trzeba iść, wychodzić do ludzi, a nie siedzieć czy stać.

Oto posyłam was jak owce między wilki.

Paradoksalnie to mocny obraz bezpieczeństwa uczniów, bo owce należą do Pana Jezusa. Ponadto głoszący dobrą nowinę nie mogą upodobnić się do wilków i stosować siłę czy agresję.

Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.

Taka postawa wzmacnia zaufanie ludzi w Bożą Opatrzność, która troszczy się o ich potrzeby materialne. Brak sandałów na nogach upodabnia do sług, którzy chodzili boso. Jezus mówi, aby nie pozdrawiać, ponieważ w jego czasach pozdrowienia zajmowały bardzo wiele czasu, a nie ma czasu do stracenia na kurtuazje.

3. Dziś

Słowa Jezusa są skierowane do nas wszystkich, nie tylko do księży i sióstr zakonnych. Na mocy chrztu każdy z nas jest uczniem Jezusa, którego On posyła, aby nieść ludziom uśmiech, dobro, wiarę, nadzieję i miłość. A to jest właśnie Ewangelia w praktyce.

„Oto posyłam was jak owce między wilki” (Łk 10,3), szakal w górach Judei, fot. s. Amata CSFN
@Zainteresował Cię artykuł? Chciałbyś zabrać głos w tej sprawie? Wyrazić spoją opinię? Skomentować? Napisz na redakcja@ewtn.pl Wybrane wypowiedzi opublikujemy.
Zbieramy i opracowujemy informacje dla Ciebie i dzięki Tobie, ale bez Ciebie nas nie będzie

Przeczytaj także

Żywy Różaniec w Warszawie – 200 lat modlitwy

Przez niemal cały 2026 rok w Archidiecezji Warszawskiej trwają obchody 200-lecia powstania Żywego Różańca. Jubileuszowi towarzyszy bogaty program spotkań modlitewnych, konferencji i celebracji w...

Prawda o sporze w Kielnie: uczniowie bronili krzyża, nie zabawki

Próbuje się łagodzić profanacyjny charakter wydarzeń w Kielnie, sprowadzając je do opowieści o „zabawkowym krzyżu”, jakby to miało unieważnić zgorszenie. Tymczasem prawda jest inna....