Gdy wydaje się, że istnienie człowieka załamie się pod ciężarem jego grzechów i win, wówczas objawia się „rahamim” – czułość Boga, który jak kochający Ojciec wydobywa swego syna z otchłani niebytu i daje mu nową szansę życia. Bóg nie jest mściwym i bezwzględnym Panem. On jest Miłością – pisze w komentarzu na niedzielę 23 lutego ks. dr Piotr Kot z Centrum Heschela KUL.
Ks. dr Kot podkreślił, że „Psalm 103 jest jednym z najpiękniejszych błogosławieństw wypowiedzianych przez człowieka pod adresem Boga. Od czasów starożytnych był on uważany za «perłę Psałterza». W okresie Drugiej Świątyni rabini zestawiali go z Psalmem 104, dostrzegając w obu poematach ten sam zachwyt nad wielkością Stwórcy”. Jak dodał, „Ps 103 wypływa z wnętrza człowieka doświadczającego działania Stwórcy w swojej historii, z głębi jego duszy. Wielkość Boga uwidacznia się na styku ludzkiej kruchości i ojcowskiej czułości Najwyższego. Zachwyt psalmisty nad łagodnością Boga pulsuje w całym poemacie niczym uderzenia serca”.
W tradycji żydowskiej właśnie na bazie Ps 103 powstało błogosławieństwo, które poprzedza słynną modlitwę „Shema” („Słuchaj Izraelu”), podczas której Izrael wyznaje: „Bóg nasz – Bóg Jedyny”. „W czym przejawia się wyjątkowość Boga? – napisał ks. dr Piotr Kot. – Przede wszystkim w Jego czułej miłości wobec swego ludu”.
W chrześcijańskiej tradycji Ps 103 jest uważany za poemat prekursorski. Jak wyjaśnił biblista z Centrum Heschela KUL, „to oznacza, że odsłonił tajemnicę Boga jako Ojca na długo przed tym, gdy w całej pełni ukazał ją Jego Syn, Jezus Chrystus”. Ps 103 stanowi doskonały komentarz do słów św. Jana: „Bóg jest miłością” (1 J 4, 8). „Jest też piękną ilustracją do przypowieści Jezusa o synu marnotrawnym z Ewangelii św. Łukasza, którego ojciec z wielką czułością przyjmuje pod swój dach” – wskazał ks. dr Piotr Kot.
Centrum Heschela KUL
