– Pokój rodzi się w sercu biskupa wtedy, gdy biskup jest człowiekiem modlitwy – powiedział w homilii podczas święceń bp. Marka Ochlaka OMI abp Tomasz Grysa, nuncjusz apostolski na Madagaskarze. Ojciec Marek Ochlak OMI jest wieloletnim misjonarzem i przełożonym oblatów i zostanie pasterzem diecezji Fenoarivo Atsinanana na Madagaskarze.
źródło: BP KEP | lipiec 2025 |
fot. Karol Jeliński | KEP
Dziękujemy, że czytasz ten artykuł. Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się do newslettera.
W niedzielę 6 lipca o godz. 11.30 w oblackim kościele pw. św. Józefa przy ul. Elżbietańskiej w Gdańsku odbyła się uroczystość sakramentu święceń w stopniu episkopatu biskupa nominata Marka Ochlaka OMI. Głównym konsekratorem był abp Tomasz Grysa, nuncjusz apostolski na Madagaskarze, Seszelach, Mauritiusie i delegat apostolski na Komorach, a współkonsekratorami byli: abp Tadeusz Wojda SAC – metropolita gdański, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski oraz bp Marie Fabien Raharilamboniaina OCD – ordynariusz diecezji Morondawa, przewodniczący Konferencji Episkopatu Madagaskaru. W uroczystości wzięli udział biskupi z Polski i Madagaskaru m.in: kard. Désiré Tsarahazana (Toamasina), abp Zbigniew Zieliński (Poznań), bp Kazimierz Gurda (Siedlce), bp Zbigniew Fortuniak (Poznań), bp Georges Varkey Puthiyakulangara (Port-Bergé), bp Marcellin Randriamamonjy (Farafangana), bp Zbigniew Robaszkiewicz MSF (Mahajanga) i bp Józef Szamoccki (Toruń). Eucharystia była sprawowana w języku polskim, z elementami języków francuskiego i malgaskiego. Uroczysty ingres bp. Marka Ochlaka OMI do katedry pw. św. Maurycego w Fenoarivo Atsinanana przewidziany jest na 10 sierpnia.
Obrzęd święceń
Po odczytaniu Ewangelii i odśpiewaniu hymnu do Ducha Świętego, odczytano bullę papieża Franciszka – oficjalny dokument, w którym Ojciec Święty mianuje danego prezbitera biskupem. Homilię wygłosił główny konsekrator, abp Tomasz Grysa. Mówił w niej o uniwersalnych zadaniach biskupa, dobrego pasterza i na Madagaskarze. Podkreślał powszechność Kościoła, nawiązywał do symboliki święceń biskupich. Jak stwierdził, cały Kościół wzywa pomocy Ducha Świętego nad nominatem. Nawiązując do Ewangelii, mówił, że Kościół nie daje Nominatowi trzosu, sandałów, sukni, ale pastorał, który z jednej strony pomaga w przewodzeniu owczarni, z drugiej służy odganianiu od niej złych wilków. Zauważył, że przeżywanie krzyża, szczególnie samotności, niezrozumienia, jest elementem tej posługi. Zachęcał nominata do modlitwy, do rozważania Słowa, do czerpania sił z Eucharystii, do wprowadzania pokoju, do otwarcia na dary Ducha Świętego.
