Jan Paweł II Wielki. List Benedykta XVI [TREŚĆ]

W liście papieża Benedykta XVI, który ogłoszono dziś w Krakowie, można dostrzec miłość i podziw dla Jana Pawła II. List pozwala także zrozumieć jeszcze bardziej historię życia i działalność Wielkiego Papieża.

Teologia ciągłości

Ogłoszenie listu jest wydarzeniem wyjątkowym, ponieważ napisał go jeden z najbliższych współpracowników św. Jana Pawła II, a zarazem Jego następca. Ma on ogromne znaczenie dla obecnych dyskusji, prowadzonych w kręgach okołokościelnych.

PEŁNA TREŚĆ LISTU BENEDYKTA XVI

– Podziw i miłość, z jaką papież senior pisze o Janie Pawle II jest ważnym głosem w czasach, gdy nierzadko jesteśmy świadkami prób podważania wiarygodności i świętości Papieża – podkreśla, prezentując list, o. prof. Jarosław Kupczak, dominikanin i dyrektor Ośrodka Badań nad Myślą Jana Pawła II Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Profesor zwraca uwagę, że równie ważne jest odniesienie Benedykta XVI wobec próby podzielenia posoborowych papieży wzdłuż różnych frakcji, co ma usprawiedliwiać takie lub inne poglądy. Benedykt XVI z właściwą sobie klarownością pokazuje, że nie ma cezury między Janem Pawłem II, Benedyktem XVI i Janem Pawłem II i Franciszkiem. Bo naukę Kościoła trzeba czytać zgodnie z hermeneutyką ciągłości, a nie zerwania.

Sobór w myśli Papieża

Jan Paweł II i Benedykt XVI to dwaj ostatni uczestnicy i świadkowie Soboru Watykańskiego II, najważniejszego wydarzenia w Kościele w ciągu ostatnich kilkuset lat – zwraca uwagę specjalista. –  Sobór często jest opisywany i oceniany przez pryzmat jego fałszywej interpretacji, która doprowadziła do dramatu Kościoła i była przyczyną oporu wobec Jana Pawła II i nieprzyjęcia jego nauczania w wielu częściach świata. Tymczasem Benedykt XVI podkreśla, że to właśnie Jan Paweł II zaproponował w pontyfikacie właściwą interpretację Soboru i ukazywał wiarę jako kierunek dla Kościoła, stając się przy tym wyzwalającym odnowicielem.

– W tym kontekście – podkreśla o. prof.  Jarosław Kupczak – padają słowa o Polsce i polskim kościele, które powinniśmy usłyszeć wszyscy, także radykalni krytycy. Taka interpretacja Soboru przez papieża była możliwa, ponieważ pochodził z kraju, gdzie percepcja go była pozytywna i decydujące było nie podejrzliwe powątpiewanie w jego decyzje lecz przyjęcie go w duchu radosnej odnowy.

Miłosierdzie

Podczas prezentacji listu ks. profesor podkreślił także, że Jan Paweł II wniósł w najnowsze nauczanie Kościoła teologię miłosierdzia, której nauczył się od św. s. Faustyny. – To właściwe centrum, wobec którego należy odczytywać wiele dokumentów Jana Pawła II i które mają znaczenie filozoficzne i kulturowe, gdyż przypominają, że ostateczne zwycięstwo nigdy nie będzie należało do zła – podkreśla. – Nie oznacza ono także etycznego relatywizmu czy rezygnacji z wymagań, ponieważ to światło miłosierdzia umożliwia stawianie sobie i innym wysokich wymagań – ponieważ ich niespełnienie nikogo nie przekreśla.

Publiczne odczytanie listu 15 maja w Kurii Krakowskiej stało się jednym z ważnych wydarzeń obchodów 100-lecia Urodzin Jana Pawła II.

Fot. Stolica Apostolska/Arturo Mari

EWTN Polska

FREE
VIEW