Skaut, kochał góry, studiował inżynierię górniczą. Urodził się w Turynie 6 kwietnia roku Pańskiego 1901. Pier Giorgio Frassati zmarł skończywszy 24 lata. W niedzielę odbędzie się jego kanonizacja.
Więcej artykułów o Kościele znajdziesz na stronie głównej: ewtn.pl
Źródło: CNA | 02 września 2025 |
Photo credit: Luciana Frassati, Domena publiczna
Tekst został przetłumaczony i opracowany na podstawie oryginalnych materiałów źródłowych przez EWTN Polska.
Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się do newslettera.
Pier Giorgio Frassati pochodził z inteligenckiego domu. Jego tata, Alfred Frassati był założycielem „La Stampa”, ambasadorem Królestwa Włoch w Berlinie i senatorem. Jego mama Adelaide Ametis była malarką. Wystawiała swoje obrazy kilkakrotnie na Biennale w Wenecji, a zamówienia przyjmowała m.in. od króla Wiktora Emanuela III. Miał również o półtora roku młodszą siostrę.
W metryce chrztu Piera Frassatiego czytamy, że jego drugie imię brzmiało Michelangelo. Został ochrzczony od razu po porodzie w domu, ponieważ miał problemy z oddychaniem. Nie należał do wybitnych uczniów. Jego matka zaczęła się zastanawiać, czy nie jest upośledzony. W szkole podstawowej nie otrzymał promocji do następnej klasy.
Naukę pisania rozpoczął już w wieku pięciu lat Pier Giorgio. W pierwszym liście do ojca, który był agnostykiem, z okazji Bożego Narodzenie napisał: „Kochany tatusiu, kocham cię bardzo. Abyś był zadowolony, nie będę już bił Luciany. Dobrych Świąt! Będę się do Dzieciątka Jezus modlił za ciebie. Całuję cię – twój Dodo”. Pozostawione listy z lat późniejszych świadczą, że opanował tę sztukę.
Na późniejszym poziomie edukacji znowu musiał powtarzać klasę. Tym razem miał problem z łaciną, za co w liście bardzo przepraszał ojca.
Jest popularny w wielu duszpasterstwach młodzieży i sam należał do: Apostolstwa Modlitwy, Konferencji św. Wincentego a Paulo, Uniwersyteckiej Federacji Katolików Włoskich i Włoskiej Młodzieży Katolickiej oraz ruchu skautowego.
Święty z fajką w zębach
28 maja 1922 Frassati wstąpił do Trzeciego (świeckiego) Zakonu Dominikańskiego, przyjmując imię Hieronim. Dwa lata później z przyjaciółmi założył nieformalne „Stowarzyszenie Ciemnych Typów” (Società dei Tipi Loschi), którego celem był apostolat wiary i modlitwy przez wspólne górskie wycieczki, ale także pomoc ubogim. Prawdopodobnie to od któregoś z nich zaraził się Polio.
Pomoc najsłabszym była dla niego niezwykle ważna od najmłodszych lat. Jako trzylatek zobaczył kobietę z dzieckiem, które nie miało butów, więc zdjął własne, aby mu je oddać. Choć pochodził z majętnej rodziny, sam pieniędzy nie miał, ponieważ wciąż kupował i rozdawał żywność, koce, czy leki. Miał jednak wadę, którą niektórzy próbowali ukryć. Na niektórych zdjęciach widać, że patron młodzieży palił fajkę. Oczywiście wówczas skala szkodliwości palenia nie była znana.
Jeździł po górach na rowerze, ale umiał też poskromić konia. Ilekroć przejeżdżał obok kościoła, zatrzymywał się i nie zsiadając ze zwierzęcia czynił wielki znak krzyża, pochylał się aż do końskiej grzywy, adorując Najświętszy Sakrament, chwilę się modlił i ruszał w dalszą trasę.
Codzienne przystępowanie do Komunii Stolica Apostolska dopuściła w grudniu 1905 r. Trochę ponad osiem lat później Pier Giorgio zapisał się do Apostolstwa Modlitwy i do Krucjaty Eucharystycznej, pragnąc przystępować do Komunii świętej codziennie, co wówczas wciąż nie było powszechną praktyką i wymagało zgody spowiednika oraz matki.
Nie lubił oficjalnego stroju. Jak później opowiadała jego siostra, Pier Giorgio z radością i bez narzekań włożył czarny, elegancki garnitur tylko raz w życiu – w dniu, w którym mógł iść w procesji obok Najświętszego Sakramentu.
Zmarł 4 lipca 1925 roku. Jego śmierć była dla rodziny szokiem i potężnym ciosem, ponieważ trzy dni wcześniej, 1 lipca zmarła jego babcia. Nie chciał trapić rodziny swoim cierpieniem i zachował je dla siebie. Podczas pogrzebu ulice Turynu wypełniły się, a przeniesienie ciała do kościoła przerodziło się w prawdziwą procesję i wielki hołd dla Pier G. Frassatiego.
Z ziemi włoskiej do Polski
Kult Włocha został rozpowszechniony przez jego siostrzenicę Wandę Gawrońską. W 1981 r. jego nienaruszone ciało przeniesiono z grobu rodzinnego do katedry św. Jana Chrzciciela w Turynie. Frassati został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w dniu 20 maja 1990 roku na Placu św. Piotra w Rzymie.
Jego relikwie znajdują się w Polsce m.in. w parafii Matki Boskiej Piekarskiej w Katowicach, w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Poznaniu, a także w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Brzezinach Śląskich oraz w kaplicy klasztoru dominikanów w Łodzi.
Jego kanonizacja miała się dokonać podczas kulminacyjnej Mszy Świętej w ramach Jubileuszu Młodych na Tor Vergata w Rzymie, jednak na skutek śmierci papieża Franciszka została przeniesiona.
Papież Leon XIV ogłosi bł. Pier Giorgio Frassatiego świętym razem z bł. Carlem Acutisem już w niedzielę 7 września. Chcemy to przeżyć razem z Państwem. Dlatego już od godziny 8:30 do 13:30 będziemy relacjonować wydarzenia w Rzymie, a także z naszymi gośćmi przybliżać postacie kanonizowanych.
słowa kluczowe:
Pier Giorgio Frassati; Święty Pier Giorgio Frassati; Kanonizacja; Beatyfikacja; Relikwie; Turyn; Góry; Apostolat; Wiara; Polio; Jan Paweł II; Kościół Katolicki;
