W diecezji Tombura-Yambio w Sudanie Południowym wyświęcono czterech nowych kapłanów i sześciu diakonów. Biskup Eduardo Hiiboro Kussala nie ukrywał przed nimi prawdy: zostali posłani do narodu rozdartego konfliktem, gdzie krzyż nie jest metaforą, ale codziennością.
Więcej artykułów o Kościele znajdziesz na stronie głównej: ewtn.pl
Źródło: ACI Africa | 02 stycznia 2026 |
Photo credit: Ruru Gene News/Sister Laurencila, FSSA
Tekst został przetłumaczony i opracowany na podstawie oryginalnych materiałów źródłowych przez EWTN Polska.
Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się do newslettera.
Uroczystość święceń odbyła się 4 stycznia, w uroczystość Objawienia Pańskiego, w parafii św. Augustyna. Hierarcha wezwał nowych duchownych, by stali się „gwiazdami” prowadzącymi ludzi do Chrystusa pośród mroków wojny i ubóstwa.
Gwiazdy na niebie pełnym dymu
Biskup Hiiboro w swojej homilii zerwał z jakimkolwiek lukrowanym obrazem posługi duszpasterskiej.
„Nie przeznaczam was do idealnego kraju”
– oświadczył wprost, wskazując na Sudan Południowy jako najmłodsze państwo świata, które choć kochane przez Boga, krwawi z powodu podziałów. Ordynariusz podkreślił, że Kościół posyła kapłanów w sam środek „kruchej rzeczywistości”.
Nawiązując do Mędrców ze Wschodu, zaznaczył, że zadaniem nowo wyświęconych nie jest zastępowanie Chrystusa, ale wskazywanie na Niego własnym życiem.
„Podobnie jak Mędrcy podążyli za gwiazdą i znaleźli Chrystusa, tak i wy jesteście posłani, aby być gwiazdami”
– mówił, wzywając do dawania świadectwa, które przywróci godność ubogim i ukształtuje sumienia wiernych.
Zobacz także:
Koniec z „mentalnością celebrytów”
W mocnych słowach hierarcha rozprawił się z pokusą próżności wśród duchowieństwa. Biskup przestrzegł przed „mentalnością celebrytów”, jasno wskazując, że Kościół potrzebuje „świętych pasterzy zakorzenionych w codziennej rzeczywistości”, a nie oderwanych od życia gwiazdorów.
Hiiboro zaapelował o jedność i braterstwo, ostrzegając, że ciągłe narzekanie i podziały niszczą powołanie. Przypomniał, że śluby celibatu, posłuszeństwa i ubóstwa to nie ograniczenia, lecz narzędzia do osiągnięcia wewnętrznej wolności.
Powołując się na przykład św. Józefiny Bakhity i św. Jana Bosko, zachęcał neoprezbiterów do odwagi cywilnej: bycia obrońcami edukacji, bezpieczeństwa żywnościowego i pokoju, co nie jest politycznym aktywizmem, lecz żywą Ewangelią.
Zobacz także:
słowa kluczowe: Sudan Południowy; święcenia kapłańskie; Biskup Eduardo Hiiboro Kussala; misje katolickie; prześladowania chrześcijan; powołanie kapłańskie,
